Geldi geliyor derken…..Bu rüya bitti.  Kuruldu güzel gidiyor canlandık artık ilçe olacağız derken bu rüya bir gecede bitti.Nerden bahsediyorum Kemalpaşa rüyasından bahsediyorum.Tam bir yıl önce sade bir kasabaydık…

Derken ardı arkasına tekstil dükkanları açılmaya başladı.Ardından Pazar yeri üst üste çoğalmaya başlandı … Derken gazete manşetlerine taşındık. Artık ülkenin yeni lalelisi sayılıyorduk. Derken rant kavgaları başladı . Hopa, Kemalpaşa, Rize ,Artvin, Trabzon biz yerliler ise şaşkın şekilde baktık.. Bunlar ne yapıyor bu nasıl bir yaşam ve biz bu yaşamın neresindeyiz.Çok af edersiniz Kemalpaşa da ki ahırlar bile modern bir dukan oldu derken kiralar korkunç bir fırlama yaptı.Bir yıl öncesine kadar 50 ytl verilmeyen yere yıllık 15 bin ytl istendi .Şaşkınlık Kemalpaşa halkında hala vardı. Bunu fırsat bilip yararlananlar olmadı desem yalan olur özellikle mülk sahipleri ellerine geçen fırsatı kaçırmak istemediler. Ve kaçırmayanlar olduğu gibi bu işten zarar edip tabiri yerindeyse kazık yiyenlerde çok oldu. Derken bu rüya kısa sürdü ve bir gecede alınan kararla bitti.Kemalpaşa da artık sinek avlayan tekstil dükkanları var.Olanlarda birer birer artık beldeyi terk etmeye başladılar.Bundan sonra bol dukan olan bir Kemalpaşa beldesi ile karşı karşıya kalacağız. Hiç olmasa belde ismini duyurdu birilerine ders verdi ve güzel temiz bir bürüneme kavuştu aynı zamanda birde cadde oluştu. Kemalpaşalı avantajın yanında neler kaybetti acaba biliyormuyuz. Dışarı dan gelenler dükkanları yerliye tadilat  yaptırdı eline uzun vadeli çek sıkıştırdı ardından da bir gecede yok oldu. Kalan bir kağıt parçası oda ya sahte ya karşılıksız yada çalıntı çıkınca olan yerliye oldu.Kalmadı bunlar bitmedi ardından yapılan masrafları birde cebinden çekeceksin. Kimisi de aylık kira veriyordu iki ay üç ay kira vermedi ardından bir gecede boşaltıyor yada param yok iş durdu iflas ettik diyor oda uçuyor olan yine yerliye oluyor.  Kemalpaşa nın gerçek sahipleri gerçek yerli halkın yüzde sekseni neredeyse bu Pazar olayını istemiyordu bu olayın durmasını istiyordu ve nitekim de durdu.Neden istemiyordu biliyormuşsunuz ? Hopa kaymakamı Kemalpaşa ya gelmişti vatandaşın bir çıktı kaymakama bir şey söylemek istiyorum dedi. Kaymakam beyde dinledi sayın Erkayıran iyi biliyor. Vatandaş “Ben Kemalpaşa da marangoz ustasıyım mobilyacılık yapıyordum tekstil geldi bizim kiracılar bizi kapı dışarı etti.Bende haliyle çıkmak zorunda kaldım teklif ettiği kirayı ödeme şansım yoktu. Şimdi ben yerli esnaf olarak ne yapacağım aç mı kalacağım mesleğimi mi bırakayım ne yapayım bu işe bir çare bulun siz fayda olalım derken zararlarını unuttunuz biz bunu istemiyoruz” dedi. Sonradan düşündüm bu arkadaşım haksızda değildi .  Eğer bu Pazar 2 yıl daha devam etse Kemalpaşa da yerli esnaf kalmayacaktı. Sadece mülk sahiplerinin memnun olduğu bir Pazar olarak dikkat çekti.Peki bunun yanında birde ne kaybettik biz Kemalpaşalı olarak öz değerlerimizi kaybetmeye başlamıştık.Artık bırakın yabancıyı yerliye bile yabancı muamelesi yapmaya başlamışlardı. Annelerimiz , bacılarımız, ablalarımız sokakta dolaşamaz oldu.Aynı konuma Hopa 15 yıl önce düşmüştü. Beyler yapmayın eylemeyin iki üç kişi para kazanacak diye Hopa yı kirletmeyelim dedik. Kimse bizi dinlemedi Hopa ya eğlence sektörü tamamıyla oturdu ve korkunç bir rant ortaya çıktı şimdi isteseler de kaldıramazlar. Bizim kaymakam beyde geçmişi bilmediği için halkı sokağa döküp sahil turu yaptırmayı düşünüyor adam haklı sokakta kimse gece dolaşmıyor sosyal hayat sıfır belki bu vatandaşı canlandırırım dedi ama nafile Hopa artık kriterleşmiş vaziyet aldı istesen de gerçekleştiremezsin .Aynı konum Kemalpaşa da olacaktı derken Gürcistan sınırı kesti.Bu kadar ekmek yeter size dedi.Birazda ben faydalanayım dedi onlarda haksız değiller yani. Ben başta demiştim bu bir furyadır diye nitekim öyle de oldu. Bir zamanlar mazot furyası vardı